انسان اگر در نتیجه و کیفر یک عمل ضد ارزش باشد و در این حالت ، باز هم بر درستی عمل ضدارزش خود پا فشاری نماید ، طبق آیه کتاب آسمانی خداوند درهای رحمت و هدایت را بر اینگونه بندگان میبندد و بر دلهایشان مهر میزند تا در عمق ظلمت و تاریکی فرو بروند ؛

تا زمانی که انسان بر عمل اشتباه و ضدارزش خود پافشاری نماید و لباس توجیه به عمل خود بپوشاند ، اگر هم به ظاهر دست به سوی خداوند دراز نماید و یا بدنبال روشنائی بگردد ، نه تنها به نور نمی رسد ، بلکه بیشتر در ظلمت و تاریکی فرو میرود . مثال کسی که در اوج مصرف مواد مخدر یا هر عمل ضدارزش دیگر باشد و بدون اینکه در راه اصلاح این عمل خود قدم از قدمی بر دارد ، مدام از خدا خیر و برکت طلب نماید و منتظر جواب از سمت او باشد ، مسلما این از عدالت خداوند خارج است و تا زمانی که از عمل ضد ارزش و اشتباهش رو نگرداند ، هیچ پیامی از طرف خدا به شخص نمیرسد .

سبحه بر کف ، توبه بر لب ، دل پر از شوق گناه

                      معصیت را خنــــده می آیــد ز استــــــــغفار مـــا

انسان با انجام عمل ضد ارزش ،نه تنها باعث نابودی خود میشود ، بلکه با یک عمل اشتباه ، اطرافیان از خانواده و دوستان و جامعه گرفته تا حتی تا نسلهای بعد هم پاسوز اشتباه یک نفر می شوند و اسباب شادی شیطان و افرادش فراهم میشود و شیطان و یارانش بیش از پیش به هدفشان نزدیکتر میشوند ؛

همانطور که گفته شد یک عمل ضدارزش و اشتباه نه تنها باعث تخریب در خود فرد میشود ، بلکه با آن در افرادی هم که شاید هیچ گناه و تقصیری هم ندارند نیزباعث القای نیروی منفی و تخریب میشودو به قول معروف تر و خشک با هم میسوزد ؛ مثل بلایای طبیعی که در شرایطی شهرها و اقوامی را نابود کرد که از آن در کتاب شریف نیز نام برده شده است .

در اینجا باید دانست که شاید اعمال اشتباه یک نفر بر روی اطرافیان تاثیر داشته باشد و همان اطرافیان بگویند که چرا باید این اتفاقات برای من بیافتد ؟ مانند مادری که فرزندش معتاد شده است ؛ 

همانطور که قبلا گفته شد هرکس پاداش و کیفر عمل خودش را میگیرد و مطمئناً جایگاهی که شخص اکنون در آن قرار دارد ، نتیجه ی عملش در گذشته یا حیات قبلش بوده است و تقدیرش اینگونه رقم خورده است . 


مسئله ای که در این روزها هست ، ایام محرم و عزاداری است . عبادت و عزاداری خوب است ولی اولا که هیئت و عزاداری برای مسافر سفر اول ممنوع است و درجنبه ی دیگر  چه بهتر برای یک بار هم که شده در سکوت بدنبال خودمان و فلسفه ی بودنمان باشیم . تا زمانی که نتوانیم خود را پیدا کنیم ، هیچ کس و هیچ منجی نمیتواند ما را نجات دهد !!!!

یکی از اعمال نیکو که میتوان در این شبها انجام داد این است که هیچگونه تجسس و قضاوتی نسبت به دیگران نداشته باشیم که منجر به غیبت و صادر کردن حکم شود و تنها ثمره اش چیزی نیست به جز آشفتگی حال و افکار خود شخص . اگر انسان بتواند این عمل را انجام ندهد ، به یک آرامش نسبی دست پیدا میکند .

زدست دیده و دل هر دو فریاد 

                                که هر چه دیده بیند دل کند یاد

بسازم خنجری نیشش ز فولاد

                                 زنم بر دیده تا دل گردد آزاد


خداوندا ، دریا و آسمان و دشت ، پوشیده از رقصنده های آسمانیست و روح نا آرام من ، خواستار رهاییست ،نه از خلاصی ، بلکه دیدار معشوق است .

خداوندا ، تنها تو را می ستایم و تنها تو را ستایش می کنم ، برای انجام این عمل عظیم 

شـــــکر

شـــکر

شکر

*

انسان باید خود را از وابستگی ها و قل و زنجیر رها کند تا بتواند سبکبال شود و به سر منشاء اصلی خود برسد ؛

  اعمال یومیه را در حد تعادل باید انجام دهیم و از افراط و تفریط بپرهیزیم و دلبستگیها خود را رها سازیم و در مسیر نور حرکت کنیم تا به لذت حقیقی دست پیدا کنیم و سیر تکامل را پله پله بالا برویم .


مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خــاک 

چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

***********************

*****موفق باشید*****

**********************************

گویند در بنى اسرائیل، مردى بود که مى ‏گفت: من در همه عمر، خدا را نافرمانى کرده‏ ام و گناه و معصیت بسیار از من سر زده است؛ اما تاکنون زیانى و کیفرى ندیده ‏ام . اگر گناه، جزا دارد و گناهکار باید کیفر بیند، پس چرا ما را کیفرى و عذابى نمى ‏رسد!؟

در همان روزها، پیامبر قوم بنى اسرائیل، نزد آن مرد آمد و گفت: خداوند مى‏ فرماید که ما تو را عذاب‏ هاى بسیار کرده ‏ایم و تو خود نمى ‏دانى!

آیا تو را از شیرینى عبادت خود، محروم نکرده ‏ایم؟

آیا در مناجات را بر روى تو نبسته ‏ایم؟

آیا امید به زندگى خوش در آخرت را از تو نگرفته ‏ایم؟

آیا عذابی بزرگ‏تر و سهمگین ‏تر از این مى ‏خواهى؟