در ابتدا استاد صحبت خود را اینگونه آغاز نمود :
به نام خداوند یکتا و با کسب اجازه از کمک راهنمایان عزیز .
 انسان تنها موجودی را که خداوند به آن اختیار داده ،  و چون به انسان اختیار داده مسئولیت اختیارات انسان هم ، به گردن خودش است .
به عنوان مثال ما هر کاری که در طبیعت انجام میدهیم چه معقول و چه نا معقول ، باید مسئولیت آن را به عهده بگیریم. مثل همین مسئله ی اعتیادمون ؛ چون نفس ما خواسته های نا معقول داشت و به صراط مستقیم حرکت نکرد ، ما یک معتاد یا به اصطلاح بیمار شدیم .

پس برای اینکه این بیماری را برطرف کنیم ابتدا باید این مسئولیت را به گردن بگیریم و بپذیریم که یک بیماریم و در راهی که خداوند از نیروهای آسمانی به ما الحاق کرده حرکت کنیم و با دانش و علممان یک مسیری را پیدا کنیم که بتوانیم این بیماری را برطرف کنیم که بهترین مسیر همین کنگره 60 است .


                  

در هستی هیچ چیز وجود ندارد که مسئولیتش یک طرفه باشد و همه ی مسئولیت ها دو طرفه است به عنوان مثال مسئولیت یک پدر به فرزند و فرزند به پدر و یا مسئولیت یک رهجو به استاد یا استاد به رهجو و ....

نکته ی مهم در این رابطه این است که باید بدانیم حد و مرز این مسئولیت ها تا کجاست .
باید بدانیم که خداوند در چه چهارچوبی با ما در رابطه است و خداوند از ما چه میخواهد و ما از خداوند چه میخواهیم .
همچنین باید بدانیم که هر بلایی سر ما میاید مقصر آن خودمان هستیم .
وقتی ما آگاهی و علم و دانشمان را بیشتر کنیم میتوانیم راهی پیدا کنیم که از حوادثی که برایمان اتفاق می افتد به خوبی جلوگیری کنیم و خداوند هم در این مسیر به ما کمک میکند . البته دعا و راز و نیاز بسیار موثر است و خواست ما مورد قبول خداوند قرار خواهد گرفت انشاالله . البته همه ی این موارد شدنی است اگر در راه صراط مستقیم حرکت کنیم .
ما اگر در شناخت خداوند و قدرت مطلق کوشا باشیم و به خداوند نزدیک شویم توده ای از مشکلات ما قابل حل است و این دقدقه ها و بی خوابی ها و نگرانی ها و مشکلاتمان قابل حل است و برای شناخت خداوند در ابتدا شناخت خود لازم و ضروری است .
اگر ما در این مسیر حرکت نکنیم داشتن انتظار از خداوند کاری بیهوده است مثل اینکه در خانه نشسته باشیم و انتظار روزی حلال و درآمد بالا داشته باشیم و این غیر ممکن است .
در مسئله ی اعتیاد هم همینگونه است ما باید بخواهیم و در این مسیر حرکت کنیم تا الطاف خداوند نصیب ما شود و به رهایی برسیم . خداوند هستی را به گونه ای آفریده است که ما هر خواسته ای داشته باشیم چه معقول چه نا معقول خود به خود بستر آن فراهم میشود و خداوند در قرآن میفرماید :
ما سرنوشت هیچ قومی را عوض نمیکنیم مگر اینکه خود آن قوم خواسته های نفسشان را تغییر دهند .
از اینکه به صحبت های من گوش دادید ممنونم .
در ادامه تعدادی از مسافرین حاضر در جلسه نظرات خود را به مشارکت گذاشتند و در خاتمه جلسه با دعای کنگره 60 به کار خود پایان داد .